خدايا ! اين حركت از من نيست بلكه از عفير است و اين الاغ من از شادى سوار بودن من در راه رفتن جست و خيز مىكند . از اين رو من به قاش زين چسبيدم ! من هم گفتم : خداوندا ! اين حركت از من نيست بلكه از اين الاغ من است . » . آنگاه فرمود : « پسر عطا مىبينى كه خورشيد ( به سمت مغرب ) خميده است ! » ( يعنى وقت نماز است ! ) گفتم : فدايت شوم ! من به آن توجهى نداشتم ، در حالى كه همراه شمايم . فرمود : « نه تو آن كار را نكن در حالى كه شايد چنان باشد ! » . مىگويد : حركت كرديم ، فرمود : « وقت ( نماز ) فرا رسيد » عرض كردم : اين زمين سرخ است ! فرمود : « اينجا نبايد نماز خواند ، اين وادى مورچگان است جاى نماز خواندن نيست » به زمين سفيد رنگى رسيديم ، فرمود : « اينجا شوره‌زار است ، در جاهاى شوره‌زار نمىشود نماز خواند . راوى مىگويد : رفتيم به زمين پر از سنگ‌ريزه رسيديم ، فرمود : « همينجا ! » پس پياده شد و من هم پياده شدم فرمود : « پسر عطا ! به عراق آمده‌اى ، مردم را ديده‌اى كه بين اين ديوارهاى بلند در مسجد كوفه نماز مىخوانند ؟ » گفتم : آرى . فرمود : « آنها شيعيان پدرم على عليه السلام و اين نماز توبه كنندگان است ، خداوند مىفرمايد : « فَإِنَّهُ كانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً » « 1 » . « 2 » 27 - از سلام بن مستنير به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است كه دربارهء

--> ( 1 ) - اسراء / 25 : خداوند توبه كاران را مىآمرزد . ( 2 ) - تفسير عياشى : 2 / 285 .